خبرگزاري ميراثفرهنگي ـ گردشگري ـ روز چهارشنبه هشتم آبان، پزشك تيم اميد كوهنوردي كه توسط فدراسيون براي صعود به قله تيليچوپيک به ارتفاع 7134 متر، به منطقه آناپورنا در نپال اعزام شده بود، دچار حادثه شد. دكتر سعيد بهاءلو از كوهنوردان شهرِكرد كه به عنوان پزشك، تيم هشت نفره جوانان را به همراه دو شرپا همراهي ميكرد پس از صعود به قله و در راه بازگشت به علت سقوط در دره دچار حادثه شد. بنا به اطلاعيه فدراسيون كوهنوردي عمليات امداد و جستجو دكتر بهاءلو تاكنون به نتيجه نرسيده است.
اين اتفاق در حالي ميافتد كه در سه ماه اخير انتقادهاي فراوان و گاه انحرافي كه بيشترِ آنها پر از اشكالات فني و تخصصي درباره صعودهاي بلند بود صعود شاخص نانگاپاربات را به دليل بروز حادثه در آن زير سوال برده و اجازه طرح واقعيتهاي اين ورزش را به واقع بينان و قهرماناني كه شرايط آن را تجربه كردهاند؛ نميداد.
محمود شعاعي، رييس فدراسيون كوهنوردي، در برنامه سيما بدين مضمون اعلام كرد: «نداشتن پزشك در تيم يكي از دلايل بروز حادثه در نانگاپاربات بوده است كه صالحي رييس كميسيون حوادث فدراسيون و مديرمسوول فصلنامه كوه در تماس تلفني مستقيم باهمان برنامه اين نظر را به دليل عدم اعتماد به شرايط كوهستان رد كرد. از ديگر دلايل مهم شعاعي درآن برنامه، بازگشت تيم به كمپ اصلي و عدم توقف در كمپ چهار و جستجو براي يافتن سامان نعمتي بود كه اين نظر نيز از طرف دكتر صالحي به دليل شرايط جسماني اعضاي تيم و شرايط خاص اين ورزش رد شد.
ظاهرا همين اتفاق براي تيم ملي اميد فدراسيون نيز افتاده است، تيم به كمپ اصلي بازگشته درحالي كه هنوز از وضعيت دكتر سعيد بهاءلو اطلاعي در دست نيست. و از طرفي بايد درنظر داشت اختلاف سختي مسير و ارتفاع قله نانگاپاربات به عنوان دومين قله سخت جهان با قله تيليچوپيكِ نپال بسيار زياداست.
امسال آمار صعودهاي بلند برون مرزي توسط كوهنوردان ايراني بالا بود كه به دنبال آن آمار حادثهها نيز بيشتر شده است. آيا فدراسيون كوهنوردي به عنوان متولي اين ورزش نبايد به جاي اين كه به دنبال قانون گذاريهاي غير قابل اجرا و در انحصار درآوردن فعاليتهاي كوهنوردي _كه به هيچ وجه ايمني اين ورزش را بالا نميبرد_ باشد. به دنبال ِتفهيم خطرات واقعي اين ورزش به جامعه كوهنوردي و افكار عمومي باشد؟
آياكشاندن حوادث كوهنوردي به دادگاههاي جنايي و كيفري انحراف از مسير واقعي و درست برخورد با اين ورزش سنگين و گاه مهارنانشدني نيست؟
آيا بروز حادثه براي دكتر سعيد بهاءلو ناشي از عدم به كارگيري تكنيكهاي لازم بوده يا عدم آمادگي جسماني افراد شركتكننده در صعود؟ آيا ميتوان گفت عدم حمايت هم تيميها و رها كردن او به حال خود بعد از سقوط و بازگشت به كمپ اصلي حادثه را رقم زده است؟ و يا آيا نداشتن پزشك دوم و كپسول اكسيژن و تيم پشتيباني فاجعه آفريني كرده است؟ آيا ميتوان گفت خستگي ناشي از صعود حادثه را ايجاد كرده و اگر سرپرست و ديگر اعضا از صعود چشم پوشي ميكردند الان با حادثه تلخ مفقود شدن يكي ديگر از كوهنوردان خوبمان در ارتفاعات سخت و عريان مواجه نبوديم؟
وقتي نسبت به شرايط و واقعيتهاي اين ورزش كه در صعودهاي بلند بسيار ريسكپذير و پرخطر ميشود واقعبين نباشيم سد راه كساني ميشويم كه از جان و زندگي شخصي خود براي رشد اين ورزش گران هزينه ميكنند. و چه ناگوار است اگر وقت گرفتاري و بروز حادثه به جاي انديشيدن به واقعيتِ اجتنابناپذير خطر در اين رشته ورزشي و حمايت از كوهنوردان به دنبال بهرهبرداري حاشيهاي از آن باشيم و چه بسا ناخواسته لطمات وضربات جبران ناپذيري به پيكر كوهنوردي حرفهاي كشور كه بسيار جوان و تازه است بزنيم. جاي ناراحتي بسيار دارد اگر واقعانديش نباشيم و ياريگر كوهنورداني كه با جانبازي و تحملي قهرمانانه رنج صعود به قلههاي سخت و بازگشت و از دست دادن هم تيمي ِ خود را تحمل كردهاند...
گفتني است تيم نانگاپاربات متشكل از چهار نفر از اعضاي باشگاه دماوند به نامهاي ليلا اسفندياري، كاظم فريديان، سهند عقدايي، حسين ابوالحسني، احسان پرتوينيا از خانه كوهنوردان كرج، سامان نعمتي ازگروه كوهنوردي قاجر قروه و محمد نوروزي يار آزاد 24 خرداد ماه سال جاري تهران را به قصد منطقه هيماليا در پاكستان ترك كردند و كاظم فريديان، ليلا اسفندياري، حسين ابوالحسني، سهند عقدايي و احسان پرتوي نيا در 27 تير ماه سال جاري موفق شدند با صعود به قله 8125 متري نانگاپاربات اولين ايرانياني باشند كه پرچم كشور را برفراز اين قله بلند به اهتزاز درآورده و رويدادي بزرگ در تاريخ كوهنوردي كشورمان خلق كنند اما متاسفانه شرايط آب و هوايي سخت بازگشت تيم به كمپ چهار را با دشواري زيادي روبه رو كرد و سامان نعمتي همراه تيم به كمپ چهار بازنگشت تا در راه تلاش براي كسب اين افتخارِ بزرگ براي هميشه به اين قله سرسخت بپيوندد.